خلوتی با مولانا
بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمان‌خانه و اندیشه‌های مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشه‌های غم و شادی چون شخص مهمان‌دوست غریب‌نواز خلیل‌وار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی
دفتر پنجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هست مهمان‌خانه این تن ای جوانهر صباحی ضیف نو آید دوان
۲
هین مگو کین ماند اندر گردنمکه هم اکنون باز پرد در عدم
۳
هرچه آید از جهان غیب‌وشدر دلت ضیفست او را دار خوش
صفحهٔ ۱ از ۱