خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۱۳۳ - لطف اللّه نیشابوری
روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسم شریفش مولانا لطف اللّه. سالکی است صاحب جاه در زمان امیر تیمور و شاهرخ میرزا بوده. جناب شاه نورالدین نعمت اللّه را ملاقات نموده. شیخ آذری طوسی در جواهرالاسرار یکی از رباعیات مصنوعهٔ وی را نگاشته. در قدم گاه امام ثامن ضامنؑزاویه‌ای داشته، در سنهٔ ۷۸۶ وفات یافت و به روضهٔ رضوان شتافت. غالب اشعارش در مدایح ائمهٔ اطهار است:
۲
قصیده در مذمّت دنیا
۳
حجابِ ره آمد جهان و مدارشز ره تا نیندازدت بر مدارش
۴
به باد دی و تابِ تیرش نیرزدنعیمِ خزان و نسیمِ بهارش
صفحهٔ ۱ از ۶