خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۶۸ - عامر بن عامر بصری
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از مشایخِ بصره و از اکابر حکما و از نوادر فضلا و افصح الفصحای عهد خود بوده. از بعضی اشعار او به سیادت استنباط می‌شود. همانا علوی نژاد بوده و به سبب توطن در روم و بیم مخالفان آن مرز وبوم ظاهر ننموده. غرض، مولدش بصره و موطنش سیواس مِنْبلاد روم و قصیدهٔ فریدهٔ ذات الانوارش گنجینهٔ علوم و آن در تتبع قصیدهٔ تائیهٔ ابن فارض منظوم، مشتمل است بر دوازده نور و در هر نوری سرایر خفیّه را ظهور. الحق آن کلیم کلام ید بیضا نموده و بر مرده دلان ایام، دم عیسی گشوده. چون اشعار عربیه در این کتاب کمتر قلمی می‌شود. از ضبط تمامی آن معذور و بدین چندبیت اکتفا رفت. وهی هذا:
۲
قصیده
۳
تَجَلَّی لی الَّمحْبُوبُ مِنْکُلِّ وِجْهَةِفَشَاهَدْتُهُ فِی کُلِّ مَعنّی وَصُورَةِ
۴
بَدَا ظاهِراً بِالکُلِّ لِلْکُلِّ بَیّْناتُشَاهِدْهُ الْعَیْنانُ فی کُلِّ ذَرَّةٍ
صفحهٔ ۱ از ۱۳