خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۶۹ - غالب خوزی قُدِّسَ سِرُّه
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
و هُوَ عبداللّه بن ابی عبداللّه منجی الثّانی بن ابی حفص منجی الماضی بن عبداللّه یقظان الایدجی الخوزی. به وفور کمالات از همگنان پیش بوده و شیخ محی الدّین عربی در تصانیف خود وی را ستوده. گویند تصانیف عالیه دارد. من جمله طراز الذهب و آن مشتمل است بر فضایل و مناقب ائمهٔ اثناعشر علیهم السلام و در حقیقت ایشان براهین قاطعه در آن کتاب ثبت کرده، با شیخ بن عربی موافق و معاصر و زبان بیان از اوصافش قاصر. این رباعی منسوب به آن جناب است:
۲
بی تو نفسی قرار و آرامم نیستبی نام تو ذات و صفت و نامم نیست
۳
بی چاشنی تو در جهان کامم نیستبی روی تو صبح و موی تو شامم نیست
صفحهٔ ۱ از ۱