خلوتی با رضاقلی خان هدایت
بخش ۷۱ - فارسی خجندی
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نامش ضیاءالدّین و چون سلسله نسبش به حضرت سلمان فارسی- رضی اللّه عنه- می‌رسد، بدین مناسبت فارسی تخلص کرده. فاضلی بلندپایه و حکیمی گرانمایه است. شرحی بر محصول فخرالدّین رازی نوشته. معاصر سلطان محمد ایلدگز بوده و امورات شرعیه بخارا را رتق و فتق می‌نموده. در سنهٔ ۶۲۲ در هرات وفات یافت. این ابیات از اوست:
۲
روز ندانم چگونه شب کند آن کسکز تو امید شب وصال ندارد
۳
گفتا بهای بوس من آمدهزار جاناین هم ز لطف اوست که چندین بها نکرد
۴
آتشین باد مرا بستر اگر بی یادتمی‌نهم هیچ شب از عشق تو سر بر بالین
صفحهٔ ۱ از ۲