خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر آه و ناله داری در ملک عشق باب استبد یمن شادمانی چون خانهٔ حباب است
۲
چشمت به خون عاشق گر تشنه است سهل استچیزی‌که می‌توان خواست از دوستان شراب است
۳
دشمن ز شغل خصمی آسودگی نداردتا بخت دشمن ماست در آرزوی خواب است
۴
چون در سرا نداری، سرمایهٔ تعلقآن شب که آتش افتد، در خانه ماهتاب است
صفحهٔ ۱ از ۳