خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در مزرع بختم اثر نشو و نما نیستاز گریه من آب اگر هست هوا نیست
۲
چون کج نرود آنکه زمیخانه در آمداین کج روشی ها گنه آن مژه ها نیست
۳
چون شمع بهر جا که نشاندند نشستیمبا هیچکسم گفت و شنو بر سر جا نیست
۴
هر چند که مژگان تو برگشت ز عاشقآن هست که روی سخنش جانب ما نیست
صفحهٔ ۱ از ۳