خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیر گل امسال از تنهائیم دلخواه نیستز آشنایان غیر بلبل کس بمن همراه نیست
۲
هر مرادی را بهمت می توان تسخیر کرددست کوته سهل باشد همت ار کوتاه نیست
۳
نیست ما را دانه ای جز کاه در کشت امیدآنهم از بخت زبونم گاه هست و گاه نیست
۴
ماو شمع انجمن را یک طبیعت داده اندبرنیاید از لب ما گر نفس جانکاه نیست
صفحهٔ ۱ از ۲