خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همیشه کارم در کار خیر تأخیرستکه توبه مانده درست و بهار کشمیرست
۲
درین چمن نرود عهد خوشدلی بشتابز موج سبزه بپای نشاط زنجیرست
۳
نقیض گیری افلاک را چه می دانیعلاج عقده دشوار ترک تدبیرست
۴
بپوش جوهر خود را که از بلا برهیکزین گناه گرفتار بند شمشیرست
صفحهٔ ۱ از ۳