خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن صید پیشه فکر مدارا نکرده استگر سربریده رشته ز پا وانکرده است
۲
امروز در بهشتی اگر بی تعلقیهرگز کریم وعده بفردا نکرده است
۳
از روزگار خاک گل و آدمست و بسخاکی که عشق او به سر ما نکرده است
۴
تا راه برده است خرابی بخانه امیک سیل رو بجانب دریا نکرده است
صفحهٔ ۱ از ۳