خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل یوسف نژادان یوسف چاه زنخدانتگریبان چاک می روید گل از شوق گریبانت
۲
سپاه غمزه ات را در هزیمت فتح می باشدشکست افتاد در دلها چو برگردید مژگانت
۳
حریف دادخواهان نیستی بیداد کمتر کنچو گل بر میفروزی گر بگیرد خار دامانت
۴
زچاک زخم صدجا می گشایم در بروی اوزند گر بر درِ دل حلقهای زلف پریشانت
صفحهٔ ۱ از ۳