خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۱۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کم بختی هنرمند نقص هنر نباشدگر رشته نارسا شد عیب گهر نباشد
۲
آزاد از تعلق چون نخل در خزان باشزر را بخاک افشان سائل اگر نباشد
۳
شیرازه بند الفت نبود بغیر نسبتگر سر سبک نباشد بالش ز پر نباشد
۴
دستیکه بخت دارد در جمع کردن غمگاهی گرفتن کام در زیر سر نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳