خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شُکر گویم هرچه غم با جان مسکین می‌کنددر مذاقم مرگ را دور از تو شیرین می‌کند
۲
خاک کوی خاکساران افسر هرکس که شددارد ار بستر ز دیبا خشت بالین می‌کند
۳
گر حدیث بی‌وفایی‌های خوبان بشنودبیستون پهلو تهی از نقش شیرین می‌کند
۴
گل درین گلشن زدبس آسیب دارد در کمینبال بلبل را خیال دست گلچین می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳