خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۲۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایام، خوشدلی بستمکار می دهدگریه بزخم و خنده بسوفار می دهد
۲
نه صورت پری است بخلوتسرای توشوق تو پر بصورت دیوار می دهد
۳
بیحاصلان ز محنت ایام فارغنددوران شکست نخل گران بار می دهد
۴
دارم دلی که بازی طفلان اشک راخاک از غبار خاطر افکار می دهد
صفحهٔ ۱ از ۳