خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارد اگر صفائی دل از شراب داردروشن ترست شیشه گاهی که آب دارد
۲
طینت که پاک باشد از می کشی چه نقصاندریا چه شد که بر لب جام حباب دارد
۳
از دل خطا نگردد مژگان کج نهادتبا آنکه راست رو نیست تیری که تاب دارد
۴
این بحر بیکرانه همچون حباب ما راگاهی بپای دارد، گاهی خراب دارد
صفحهٔ ۱ از ۳