خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلشن کشمیر خارش گل به دامان می‌دهدسایه در خاک چمن‌ها بوی ریحان می‌دهد
۲
زاهدان خشک را نبود هوایش سازگارزهد و تقوی را هوای تر به طوفان می‌دهد
۳
بخت بد سرمایه ما رایگان از دست دادمفلس آب خضر گر بفروشد ارزان می‌دهد
۴
گرچه بد سوداییش یکدل به کس واپس ندادهرکه دارد دل بآن زلف پریشان می‌دهد
صفحهٔ ۱ از ۳