خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۳۲۷ - در مدح شاه‌جهان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به راه فقر مرا این و آن نمی‌بایدچو راه امن بود کاروان نمی‌باید
۲
کمال کسب کن اما هنر فروش مباشدکان خوشست کسی در دکان نمی‌باید
۳
به روزگار قناعت به هیچ نتوان کردمگر برای هما استخوان نمی‌باید
۴
به راه فقر بلایی چو جمع سامان نیستاگر به نام رسیدی نشان نمی‌باید
صفحهٔ ۱ از ۲