خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیش ازین دوران ستم پرور نبودآسمان زینگونه بداختر نبود
۲
عمر چون ایام بیماری مرگهیچ امروزش ز دی بدتر نبود
۳
آنقدر پیکان که در یک زخم داشتدر دکان هیچ پیکان گر نبود
۴
هر کجا رفتم بدنبال مرادغیر سرگردانیم رهبر نبود
صفحهٔ ۱ از ۳