خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۳۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اجتناب از آهم آن مغرور خود سر می‌کندپادشاهست احتراز از گرد لشکر می‌کند
۲
بر تن غم‌پرور عاشق نشان بوریااز برای خط زخمش کار مسطر می‌کند
۳
ترک آسایش اگر لذت ندارد پس چراگل به آن نازک‌تنی از خار بستر می‌کند
۴
دل ز سر قسمتم خون شد که در یک بوستاناین به سر گل می‌زند آن خاک بر سر می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳