خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو سایه گمرهی از ما جدا نخواهد شدهواپرستی غفلت قضا نخواهد شد
۲
پیاده طی ره کعبه گر کند زاهدازین براه خدا آشنا نخواهد شد
۳
ز سخت گیری دوران چه باک عارف راز قحط سال هما بینوا نخواهد شد
۴
نه هر که صدرنشین عزیز شد، که غباراگر بدیده فتد توتیا نخواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۳