خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهم ز بس پرده تقوی بدر افتمچندی بزبان همه کس چون خبر افتم
۲
این همسفران پشت بمقصود روانندشاید که بمانم قدمی پیشتر افتم
۳
دیوانه آنزلفم و از غایت سودابا باد در آویزم و با شانه درافتم
۴
این گوشه عزلت ز تو آب رخم افزودنشناسم اگر قدر ترا دربدر افتم
صفحهٔ ۱ از ۲