خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۴۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باین دماغ که از سایه اجتناب کنیمبر آن سریم که تسخیر آفتاب کنیم
۲
بگریه سحری سعی بیش ازین خوش نیستچه لایقست که در شیر صبح آب کنیم
۳
شود بصیر بدل عجز چون کمال گرفتگذشت از آنکه توانیم اضطراب کنیم
۴
ز شور ناله بود جمله بیقراری اشکنمی گذارد کاین طفل را بخواب کنیم
صفحهٔ ۱ از ۳