خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۵۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس نمی گیرد دگر در رهن صهبا پیرهناز تو چاک ایدست بیتابی و از ما پیرهن
۲
بیتو ضعفم قوتی دارد که مانند حبابباز می افتم اگر بردارم از جا پیرهن
۳
شب قبای صبر دلها چاک شد چون آمدیهمچو شمع خلوت فانوس یکتا پیرهن
۴
از زکوة سنبلستان تار زلفی ده ببادپاره زین امید می سازند گلها پیرهن
صفحهٔ ۱ از ۳