خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۵۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بزمی برنمی خیزد سرود نغمه پردازیهمین از خانه تنگ جرس می آید آوازی
۲
دلم پر مایه است از درد چاکی خواهد از تیغتکه باید خانه ارباب دولت را در بازی
۳
به گیتی گرچه مشهورم ولی از کام دل دورمچه سود از امتیاز من دریغا بخت ممتازی
۴
صدای آشنا زین شش جهت نشنیده ام هرگزمگر گاهی که از کوه غمم می آید آوازی
صفحهٔ ۱ از ۲