خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۵۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنان دل کند، می‌باید ازین تنگ‌آشیان باشیکه خود را در قفس دانی اگر در گلستان باشی
۲
دلا زین همرهان کارت به جایی می‌رسد آخرکه منت‌دار از همراهی ریگ روان باشی
۳
به ترک مقصد ار ممنون خود باشی از آن بهترکه بهر کامیابی شرمسار آسمان باشی
۴
قباحت‌فهم باش و دعوی علم فلاطون کنبه است او عیب دیدن گر تو خود را عیب‌دان باشی
صفحهٔ ۱ از ۳