خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۵۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زتیغ تو بر دل در آشنائیگشادیم شاید ازین در در آئی
۲
نگه را بمژگان رسان، چند باشدمیان دو همخانه ناآشنائی
۳
سر الفت ابروان تو گردمکه یک مو ندارند از هم جدائی
۴
به پیش فریبنده چشم تو میرمکه مژگان ز مژگان کند دلربائی
صفحهٔ ۱ از ۳