خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر مهر فاحببت بذرات نه ساریستسرگشتگی عالم و آدم ز طلب چیست
۲
از شوق تو سرگشته شد افلاک و کواکبواندر طلبت آب بهر گوشه جاریست
۳
از کعبه ترا گر طلبد زاهد عابدمطلوب ز بتخانه و از دیر بگو کیست
۴
ز آئینه دل زنگ دوئی گر بزدائیروشن بنماید که همه، غیر یکی نیست
صفحهٔ ۱ از ۲