خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شفای این دل بیمار جز لقای تو نیستطبیب جان خرابم کسی ورای تو نیست
۲
کسیکه پرسش خسته دلان کند دایمبدور حسن تو جانا بجز جفای تو نیست
۳
غریب و بی کسم و در جهان مرا باریبحق صحبت جانان که کس بجای تو نیست
۴
کجا ز وصل تو نومید می تواند شدکسی که مقصد جانش بجز وفای تو نیست
صفحهٔ ۱ از ۲