خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مقبل کسی که شادی وصل تو دیده استخرم دلی که از غم هجران رهیده است
۲
شادست آنکه دولت غم های عشق توبرجان و دل بملک دو عالم خریده است
۳
آرد بدست دامن معشوق بیگمانهر عاشقی که محنت عشقش کشیده است
۴
هرکو ز خود برست نه بیند غم فراقدر مسند وصال تو خوش آرمیده است
صفحهٔ ۱ از ۲