خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ز جام باده عشقیم مخمورالستزان سبب باشد مدامم با می و شاهد نشست
۲
با می و معشوق چون شد عهد و پیمانم درستعهدنام نیک و زهد و توبه را خواهم شکست
۳
پای همت برسرزهد ریا بنهاده ایمرندم و مست و خراباتی و جام می بدست
۴
عشق ترسا زاده ما را برد خوش خوش برکناراز مسلمانی و دین و برمیان زناربست
صفحهٔ ۱ از ۲