خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مانیستیم و هستی ما هستی خداستهستی به نیستی نه قرین است نه جداست
۲
دلبر چو رو در آینه مختلف نموداین صورت مخالف از آن اختلاف خاست
۳
عالم چو عکس آینه و نقش سایه دانکورا نمود و بود ز وهم و خیال ماست
۴
بنگر چو شد عیان بلباس چرا و چونآنکو نهان بکسوت بیچون بی چراست
صفحهٔ ۱ از ۲