خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد بی درمان بعالم دردماستکانچنان سرو روان از ما جداست
۲
محنت ایام و غم های جهانز اشتیاق او نصیب جان ماست
۳
کی علاج درد ما داند طبیبدرد و سوز عشق دردم را دواست
۴
در هوایش رفت عمر و همچنانجان و دل در آرزوی آن لقاست
صفحهٔ ۱ از ۲