خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم چو نقش موج ببحر وجود اوستبود همه جهان بحقیقت نمود اوست
۲
مقصود آفرینش عالم جز او نبودهستی هر دو کون طفیل وجود اوست
۳
وصف جمال ماه رخان در قرون و دهرمطرب بهر زمانه که سراید سرود اوست
۴
تسبیح کاینات جهانرا بگوش هوشبشنو یقین که جمله ثنا و درود اوست
صفحهٔ ۱ از ۲