خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صنم سمن بران دست منست و دامنتمونس جان بیدلان دست منست و دامنت
۲
ای مه خوش لقای من دلبر جان فزای مندرد من و دوای من دست منست و دامنت
۳
کعبه ماست کوی تو، قبله ماست روی تومیل دلم بسوی تو، دست منست و دامنت
۴
ای بت گلعذار من ای غم و غمگسار منشادی جان زار من دست منست و دامنت
صفحهٔ ۱ از ۲