خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوشم از میخانه پیر میکده آواز دادگفت ای طالب درآ، تا بهره یابی از رشاد
۲
زانکه اینجا خانه عیش است و جای وحدتستباده و ساقی غمخوار و حریفان جمله شاد
۳
گفتمش مطلوب جانم را تو میدانی که چیستمن مرید و بنده فرمانم، توئی پیر مراد
۴
در خرابات آمدم از امر پیر راه داناو براه عشق و قلاشی مرا ارشاد داد
صفحهٔ ۱ از ۳