خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو حسن روی او جلوه گری کردز فکر دین و دل ما را بری کرد
۲
دل و جان را بغارت داد عاشقچو با سودای عشقش همسری کرد
۳
بدین ماست مؤمن آنکه عمریبکفر زلف او جان پروری کرد
۴
بعالم یکدل هشیار نگذاشتچو چشم مست او عشوه گری کرد
صفحهٔ ۱ از ۳