خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو مهر جمال تو در جلوه بودز هر ذره نوعی دگر رو نمود
۲
ز نور تجلی جهان محو شدصبا چون ز روی تو پرده گشود
۳
ز خورشید تابان برافکن نقابنما رو بعاشق برغم حسود
۴
عدم گشت پیدا بنقش حبابچو موجی برآورد بحر وجود
صفحهٔ ۱ از ۲