خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربوداندر میانه واسطه دلال عشق بود
۲
ذرات کون بیخبرند از شراب عشقساقی بمهر تا در میخانه را گشود
۳
مستی زاهدان همه از نخوت و ریامستی عاشقان خدا از می شهود
۴
حل رموز عشق نیامد ز عقل خامکوشش بسی نمود ولی خویش آزمود
صفحهٔ ۱ از ۳