خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو الطاف الهی رهبر آمدنهال بخت من زان در برآمد
۲
ببر شد نخل امید من آخرکه یار سرو قدم در برآمد
۳
چو گشتم مبتلا در دست عشقشمرا غم های عالم غمخوار آمد
۴
روان می پرورد بوس لبانشکه آب زندگی جان پرور آمد
صفحهٔ ۱ از ۲