خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنان که ز درد عشق مستنداز درد خمار عقل رستند
۲
در کوی قدم قدم نهادنداز حادثه حدوث جستند
۳
بردند زکفر ره به ایمانجانرا چو بزلف یار بستند
۴
آئینه هرکمال و نقصندچون برزخ نیستند و هستند
صفحهٔ ۱ از ۳