خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۲۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق چو جور و ستم آغاز کردبر رخ عاشق در غم باز کرد
۲
شد بجهان رسم نیاز آشکارشاهد حسنش چو بخود ناز کرد
۳
خواست کند غارت دین و دلمدیده سوی غمزه غماز کرد
۴
حکم قضا روز ازل جان منعاشق و قلاش و نظر باز کرد
صفحهٔ ۱ از ۲