خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مائیم و کنج خلوت و سودای عشق یارناصح تو کار خود کن و ما را باو گذار
۲
جانها معطر و دو جهان پر نسیم شدتا برفشاند باد صبا زلف مشکبار
۳
بازم خیال زهد مبادا برد ز راهساقی مدار منتظرم جام می بیار
۴
تا خانه کرد در دل من عشق مغ بچهگشتم ز فکر کفر و ز اسلام برکنار
صفحهٔ ۱ از ۲