خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل و دینم ببرد آن شوخ عیارچه میخواهد ندانم از من آن یار
۲
بغیر از ناله و آه جگر سوزندارم در غم عشقش دگر کار
۳
چو دید او کز غم عشقش چنینمنمود آخر بمن بی پرده دیدار
۴
ز یک جرعه ازآن جام تجلیشدم سرمست و دیوانه بیکبار
صفحهٔ ۱ از ۳