خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هان ای صبا ز لطف به شیراز کن گذرزین جان بی‌نوا بر جانان پیام بر
۲
کان مبتلای محنت غربت ز اشتیاقدارد دلی پرآتش و پیوسته دیده تر
۳
گوید دعا به صدق دل و از سر نیازدارد امید فاتحه هر شام و هر سحر
۴
ای سالکان راه به همت مدد دهیدباشد رسیم باز به دیدار یکدگر
صفحهٔ ۱ از ۲