خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد برون ز خانه بصد ناز و عشوه یارحسن جمال خود بجهان کرد آشکار
۲
معشوق چون بجلوه گری گشت داستانهر عاشقی بنقش دگر کرد بیقرار
۳
چون پرده خیال ز چشم تو دور شدگردد عیان که هست جهان نقش آن نگار
۴
سودای کفر و دین ز خیالم نمی رودتا دیده ام دمیده برویش خط غیار
صفحهٔ ۱ از ۲