خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز جام عشق سرمستم زهی ذوقز مستی از خودی رستم زهی ذوق
۲
همین قدر بلندم خود تمام استکه در کویت چنین پستم زهی ذوق
۳
چه حاجت ساقیا با ساغر و میز حسنت بیخود و مستم زهی ذوق
۴
چو از مستی خود کلی شدم نیستبهستی دگر هستم زهی ذوق
صفحهٔ ۱ از ۳