خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هنگام آن آمد که من این پرده ها را بردرمشهباز و سیمرغی شوم از چرخ گردون بگذرم
۲
ویران کنم این آشیان سازم مکان در لامکانگردد همه کون و مکان چون بیضه زیر شهپرم
۳
بگذارم این نام و نشان ازما ومن یابم امانگردم فنای جاودان چون در جمالش بنگرم
۴
چون یار بردارد نقاب آید برون مه از حجابهر ذره گردد آفتاب از نور مهر خاورم
صفحهٔ ۱ از ۲