خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۳۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زنگ دویی ز آینه دل زدوده‌ایمتا حسن جان‌فزای تو با تو نموده‌ایم
۲
همچو کلیم تا که به طور دل آمدیمانی اناالله از همه عالم شنوده‌ایم
۳
در گلشن وصال چو شاهان به عیش و نازدایم حریف شاهد و پیمانه بوده‌ایم
۴
بگذار ای رقیب مرا با جفای دوستما یار خود به جور و وفا آزموده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲