خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تجلی جمالش را اگر آئینه شد عالمولی مجلای حسن او کماهی نیست جز آدم
۲
تفاوت درمرایا بدنه اندرحسن رخسارشازین رو در نظر حسنش گهی بیش است گاهی کم
۳
بخلوتخانه وحدت که راهی نیست کثرت راچه عیش و عشق ورزی ها که بداو را مرا باهم
۴
حریف ما شو ای زاهد که نوشیم از می وصلشکه جز مستی و می خواری ندیم شادی بیغم
صفحهٔ ۱ از ۲