خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۴۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که پیوسته بروی تو چنین حیرانمصفت حسن تو چون گویم و کی بتوانم
۲
حیرت عشق مرا بیخبر از من داردمن بدین حال کجا حال دگر میدانم
۳
عاشقان گر بره عشق نهادند قدممن درین ره بهوای تو بسرگردانم
۴
زاهدا پیش تو گر عیب نماید رندیمن بصدق دل و جان خاک ره رندانم
صفحهٔ ۱ از ۲